گندم زار

 

من آن نی خشکم که بر لب های نوازشگر ناپیدای تو


که قصه ی فراق را در من می نوازی،


به غربت خویش پی بردم.


و اکنون نه در این عالم،که در خویشتن قرار ندارم


و نه در زیستن که در بودن خویش نمی گنجم،


که جامه ی تنگ خویشتنم.

 

دکتر علی شریعتی

نوشته شده در پنجشنبه ۱٦ بهمن ۱۳٩۳ساعت ۱:۱٦ ‎ب.ظ توسط دختری از تبار گندمزارهای طلایی نظرات () |

Design By : Mihantheme